Paradontoza: objawy, etapy i leczenie krok po kroku

Paradontoza czy zapalenie dziąseł: na którym etapie jesteś?

Czytaj też: Krwawiące dziąsła: co zrobić w 14 dni

Jak rozpoznajemy zapalenie przyzębia?

W ARTDENT zdjęcia wykonujemy na miejscu w Brzesku i w Bochni, a dla pacjentów leczących się u nas diagnostyka radiologiczna jest bezpłatna. Wyniki pomiarów zapisujemy, żeby na kolejnych wizytach porównać, czy kieszonki się zmniejszyły.

1. Pomiar kieszonek sondą w sześciu punktach wokół każdego zęba. To podstawowe badanie, bez którego nie da się ocenić choroby ani zaplanować leczenia.
2. Ocena krwawienia po sondowaniu: pokazuje, gdzie toczy się aktywne zapalenie.
3. Zdjęcie RTG, najczęściej pantomogram albo zestaw zdjęć punktowych: pokazuje poziom kości wokół korzeni i pozwala porównać stan po latach.
4. Ocena ruchomości i recesji oraz sprawdzenie, czy zgryz nie przeciąża pojedynczych zębów.
5. Wywiad ogólny: palenie, cukrzyca, leki, choroby przewlekłe i przypadki w rodzinie zmieniają rokowanie i plan.

Czytaj też: Jakie zdjęcie RTG do jakiego problemu

Jak wygląda leczenie paradontozy krok po kroku?

1. Higienizacja: usunięcie kamienia i osadu z koron zębów, piaskowanie, polerowanie. Zmniejsza stan zapalny przed właściwym leczeniem.
2. Nauka higieny domowej: dobór szczoteczki i szczoteczek międzyzębowych do szerokości przestrzeni, technika, kolejność. Bez tego dalsze zabiegi nie utrzymają efektu.
3. Skaling poddziąsłowy w znieczuleniu: oczyszczenie powierzchni korzeni z kamienia i biofilmu w kieszonkach, zwykle w 2–4 sesjach po ćwiartkach jamy ustnej.
4. Kiretaż zamknięty: usunięcie ziarniny i zmienionej zapalnie tkanki z kieszonki, żeby dziąsło mogło ponownie przylgnąć do korzenia.
5. Laseroterapia, gdy jest wskazana: wspomaga odkażenie kieszonek i gojenie, zmniejsza obrzęk i krwawienie.
6. Kontrola po 6–8 tygodniach: ponowny pomiar kieszonek. Miejsca, które nie zagoiły się, kwalifikujemy do dalszego leczenia lub konsultacji chirurgicznej.
7. Faza podtrzymująca: higienizacja i pomiar kieszonek co 3–4 miesiące, dożywotnio.

Czytaj też: Periodontologia w ARTDENT, Leczenie laserem

Co robić w domu, żeby leczenie się utrzymało?

• Szczoteczki międzyzębowe dobrane rozmiarem do każdej przestrzeni: przy chorobie przyzębia ważniejsze niż nitka, bo przestrzenie są szersze.
• Szczotkowanie 2 razy dziennie po 2 minuty, szczoteczką miękką lub soniczną, ze szczególną uwagą na brzeg dziąsła.
• Pasta z fluorem, a przy nadwrażliwości szyjek pasta na nadwrażliwość. Płukanki z chlorheksydyną tylko czasowo, według zaleceń.
• Rzucenie palenia: to pojedyncza zmiana, która najbardziej poprawia wyniki leczenia.
• Kontrola cukrzycy we współpracy z lekarzem prowadzącym: wyrównany poziom cukru poprawia gojenie dziąseł.
• Wizyty co 3–4 miesiące w kalendarzu z góry, nie „gdy zacznie krwawić”.

Czytaj też: Higiena jamy ustnej: technika i akcesoria

Czy przy paradontozie można mieć implanty lub protezę?

Można, ale dopiero po wyleczeniu i ustabilizowaniu choroby. Implant wszczepiony w aktywne zapalenie przyzębia jest zagrożony periimplantitis, czyli tym samym procesem toczącym się wokół wszczepu, a most na rozchwianych filarach nie ma się na czym oprzeć. Dlatego kolejność jest zawsze taka sama: najpierw leczenie dziąseł i kontrola po 6–8 tygodniach, potem decyzja o uzupełnieniu braków. Przy dużej utracie kości alternatywą dla implantów są protezy szkieletowe albo proteza stabilizowana na kilku implantach w miejscach, gdzie kości zostało najwięcej. Pacjenci po leczeniu przyzębia wymagają częstszych kontroli implantów niż pozostali.

Czytaj też: Implanty zębowe: wskazania i przeciwwskazania, Braki zębowe: implant, most czy proteza

Czy paradontoza jest dziedziczna i czy można się nią zarazić?

Skłonność do ciężkiego przebiegu bywa rodzinna: agresywne postacie choroby zaczynają się wcześnie i występują u kilku osób w rodzinie. Dziedziczy się jednak podatność, a nie samą chorobę: bez płytki bakteryjnej zapalenie się nie rozwinie. Bakterie odpowiedzialne za zapalenie przyzębia przenoszą się ze śliną, więc partnerzy i domownicy mają często podobną florę, ale zachorowanie zależy od higieny, palenia i odporności. Jeśli w rodzinie były przypadki wczesnej utraty zębów, warto zbadać przyzębie u dorosłych dzieci, nie czekając na objawy.

Czytaj też: Cofające się dziąsła, Ruszające się zęby u dorosłego, Nieświeży oddech